digitale televisie

HD

HDTV staat voor high-definition television of hoge-definitie televisie en is een televisietechniek met een kwaliteit die als geavanceerder wordt aangemerkt dan de bestaande analoge systemen PAL, NTSC en SECAM.

Hoewel HDTV in Europa pas van de grond begint te komen en het zeker nog een aantal jaren duurt voordat HDTV het huidige PAL/SECAM af gaat lossen, is het op andere continenten al wat verder. In Japan heeft men sinds 1991 (weliswaar analoog) een HDTV-kanaal, sinds 2000 ook 7 digitale HDTV-kanalen.

In de VS is de belangstelling voor HDTV groot, waarschijnlijk omdat tv-beeldschermen daar over het algemeen groter zijn dan in Europa. Ook bestaat er voor NTSC geen officiële breedbeeld-versie zoals PALplus, zodat de omschakeling naar HDTV in de VS voor consumenten ook een omschakeling naar breedbeeld inhoudt, die door velen verwelkomd wordt door de hoge populariteit van DVD en natuurlijk Blu-Ray.

Als groot voordeel van HDTV wordt genoemd het grotere aantal beeldlijnen, wat een aanmerkelijk scherper beeld mogelijk maakt, vooral duidelijk te zien op de huidige steeds groter wordende televisies. Een televisie met het HD ready-logo voldoet minimaal aan de laagste HDTV-specificaties. In het kort houdt dit in: kan minimaal 720 beeldlijnen weergeven en heeft een digitale ingang, in de praktijk een HDMI- of DVI-ingang en ondersteunt de kopieerbeveiliging HDCP. De HDMI-aansluiting is de beste aangezien dan ook het geluid digitaal is in tegenstelling tot een DVI-aansluiting.

Ter vergelijking, de huidige Europese tv-standaard PAL heeft 576 beeldlijnen geïnterlinieerd in een beeldverhouding van 4:3 of 16:9. HDTV daarentegen heeft 720 (progressief) of 1080 (geïnterlinieerd of progressief) beeldlijnen en heeft een beeldverhouding van 16:9. Niet alleen de resolutie is groter, ook de kleurruimte is groter dan bij PAL.
Er is niet één HDTV-formaat maar de standaard valt uiteen in een groot aantal (36) subformaten, welke weer gebaseerd zijn op het Amerikaanse ATSC-formaat.

De meest toegepaste HDTV-formaten zijn

1280 x 720, progressief 30, 50 of 60 Hz, aangeduid als 720p30, 720p50 of 720p60

1920 x 1080, geïnterlinieerd, 50 en 60 Hz, aangeduid als 1080i50 of 1080i60, onterecht vaak aangemerkt als ‘Full HD’

Andere HDTV-formaten zijn:

1920 x 1080, progressief, 50 en 60 Hz, aangeduid als 1080p50 en 1080p60 (Full HD)

1280 x 720, progressief, 24 en 25 Hz, aangeduid als 720p24 en 720p25

1920 x 1080, progressief, 24, 25 en 30 Hz, aangeduid als 1080p24, 1080p25 en 1080p30